15 Ches 1491
We staan omringd door de uitdovende vlammen en het gekreun van gevallen vijanden. Een slagveld heeft altijd iets triests, maar wat is het alternatief? Deze soldaten hebben er zelf voor gekozen en de onschuldige dorpelingen die zij waarschijnlijk hadden overvallen als wij er niet waren geweest niet. Nee, dit is de enige manier! Helm zij geprezen dat wij wederom overwonnen hebben.
Na enige discussie laat ik mij overtuigen om Helm lastig te vallen met de vraag waar wij ons het beste op kunnen richten. Tot mijn verassing lijken Vanniya en Blue eyes gelijk te hebben en is het niet het beste plan om rechtstreeks richting Suzail aan te vallen. Vreemd, de beste verdediging is tenslotte een aanval. Blue eyes zingt een werkelijk prachtig lied, heel ontroerend en krijgt een visioen van Sune. Overduidelijk is Blue eyes ook een uitverkorene van zijn Godin, net als Cereen en ik. Ik snap niet zoveel van zijn visioen maar kennelijk moeten we naar een zonsopgang.
Die nacht krijg ik een droom, maar hij wordt onderbroken als ik gewekt wordt voor mijn wacht. Cereen krijgt ook een droom, ze droomt net als ik van papa. Hij wil dat we een zekere Laeral gaan bevrijden of zo? Ik begreep het allemaal niet zo goed, gelukkig zijn er slimme mensen in deze groep. Ik krijg de laatste tijd sowieso het idee dat ik helemaal niet goed begrijp wat we nu aan het doen zijn. Er zijn dingen aan de hand met de tijd, heel moeilijk allemaal. Ik begrijp oorlog, het liefst zou ik alsnog naar Suzail gaan en de koning van Cormyr uitschakelen voor er nog meer onschuldigen dood gaan. Maar kennelijk is dat niet de manier. Ik vertrouw op Helm, ook al begrijp ik het niet. Helm’s wegen zijn ondoorgrondelijk.
Wij vliegen richting de zonsopgang en vinden een deur in een rots bewaakt door een zwarte draak die zonder pardon een engel van Helm probeert te verslinden. Gelukkig zijn die niet zo maar te doden! Ik leg snel mijn plan voor aan de groep. Ik zal door de ethereal plane de berg ingaan en kijken of ik Laeral mee kan voeren naar de tempel in Essembra. Eenmaal in de berg zie ik een grote kerk van Cyric met een overmacht aan vijanden. Ik twijfel heel even, maar mijn geloof sterkt mij. Ik moet deze onschuldige persoon verdedigen! Ik verschijn in de material plane, gezeten op Everwatch, mijn pegasus. Hij stijgert en briest! Mijn harnas fonkelt als een heldere ster in deze duistere plek. Ik roep Helm aan en vraag hem om ons naar Essembra te vervoeren. Helaas, het mocht niet baten. Kennelijk hadden de snodaards een soort magische verdediging tegen teleportatie.
Na enig heen en weer reizen bracht Vanniya ons weer terug in de temple van Cyric, maar Laeral was al weggevoerd. Ik spoedde mij naar de deur die verder het complex in leidde en trof daar een soort tovenaar. Ik bevocht hem met de weinige godelijke krachten die ik nog tot mijn beschikking had maar hij deed iets met mij zodat mijn ledematen steeds zwaarder en zwaarder werden, het werd zelfs moeilijk om mijn ogen open te houden zo zwaar werd alles. Met een laatste krachtsinspanning liet ik zijn ziel beven met de kracht van Helm en toen …
Blue Eyes beziet de soldaten in het fort en hun banier laat een ondode draak zien met tekenen van Cyric. Na met Helm te hebben geappt weet Nathaniel Malorn dat de oorlog niet gewonnen gaat worden door forten te slopen in dit gebergte. Blue Eyes zingt tot Sune en ontdekt dat ze bij de opgaande zon in noord-westelijke richting moeten reizen, in de richting van Kurokuma. Die ontmoeten ze en zeggen gedag, hij is al vlakbij het eerste fort met zijn persoonlijke guard. Broer en zus Malorn horen van hun vader dat ze op zoek moeten naar Laeral Silverhand. De party ontdekt echter dat er een zwarte draak boven hun doel vliegt en Cereen Malorn stuurt haar engeltje om te scouten waarbij ze ontdekken dat deze draak inderdaad niet zo vriendelijk is… Nathaniel Malorn gaat de ethereal plane in met zijn paard en ontdekt dat Laeral wordt vastgehouden in een kerk van Cyric en bewaakt door een stel klein legertje paladins. Nathaniel probeert haar weg te teleporten naar Essembra maar komt alleen aan in de Temple of Helm van Essembra. Vanniya teleport daar ‘ongeveer’ heen en ze ontmoeten elkaar om vervolgens met de hele party een poging te doen om rechtstreeks met een teleport in die bewuste kerk terecht te komen. Dat gaat net niet goed…als in: ze komen in een andere kerk van Cyric terecht, maar dat weten zij niet. Aangekomen ontstaat een gevecht met de daar aanwezige paladins en de mage. Blue Eyes weet met uitstekende retoriek alle paladins te overtuigen dat het een goed idee is om per direct naar Suzail te marcheren (gedurende 10 dgn!). Nathaniel raakt echter gescheiden van de groep en raakt 1-op-1 in gevecht met de mage en wordt uiteindelijk door een vreemde spell in steen veranderd. Vanniya deed nog een poging dit te verhinderen maar faalde jammerlijk. Hierop stuurt ze een door emotie ongereguleerde vuurbal naar de mage die hem bijna dood, waarna het gewijde wapen van Cereen het klusje afmaakt.
Blue Eyes vindt een door King Azoun IV ondertekende brief aan deze mage om een van zijn eigen warmages te ontvoeren, het betreft George Thistlestrider (dit blijkt een vervalsing). Het blijft onbekend waar hij George heeft verstopt. De kerk wordt in brand gezet en de versteende Nathaniel wordt naar de teleportation circle van Saerloon verplaatst. In de hoop daar iemand te vinden die hem weer terug kan toveren…